katamarany

Moonlight

Zobacz szkic jachtu >>

Turystyczny, składany katamaran morski dla 6-8 osób (możliwość eksploatowania jednostki na śródlądziu); długość około 12 metrów, wysokość wnętrza 1,95 m, gabaryty po złożeniu - 12,5 m x 2,5 m, salonik, kabina sanitarna, kambuz - oto warunki narzucone przez przyszłego armatora.

Moonlight to kompozyt drewna, włókna szklanego, epoksydu i spienionego PCV. Kadłuby mają konstrukcje kasetonową. Skomplikowana przestrzenna kratownica z drewna, zamknięta między dwoma warstwami poszycia, daje możliwość osiągnięcia zadawalających parametrów wytrzymałościowych przy niewielkiej masie całej konstrukcji. Przestrzeń pomiędzy zewnętrzną i wewnętrzna warstwą klejonych z obłogów skorup wypełnia pianka o stopniowanej gęstości - zależnie od obciążeń, jakim jest poddawany konkretny segment kadłuba.

Z zewnątrz cały kadłub otacza cienka warstwa laminatu epoksydowo-szklanego. W obu kadłubach na wysokości masztu usytuowano kokpity mieszczące dwie osoby. Ten fragment kadłuba poddawany jest wielkim obciążeniom podczas żeglugi - wymaga, więc dodatkowego wzmocnienia. Jednak doskonała widoczność we wszystkich kierunkach z tak usytuowanego miejsca sternika przeważyła nad komplikacją, jaką niesie za sobą "przerwanie" struktury kadłuba w okolicy belki podmasztowej. Przeniesienie napędu na płetwy sterowe realizowane jest przy pomocy układu hydraulicznego. Zainstalowane na stałe krótkie rumple spięte łącznikiem, umożliwiają sterowania w razie awarii głównego systemu sterowniczego.

Ze względu na duże obciążenia, jakim poddawane są stery wielokadłubowców, katamaran wyposażony jest w dwa komplety płetw - uchylne śródlądowe oraz w stery morskie. Sternik ma możliwość ze swojego miejsca operować żaglami i dwoma, niezależnie sprzęgniętymi, silnikami pomocniczymi. Podnoszone silniki przyczepne mocowane są do ażurowych, aluminiowych konstrukcji usytuowanych na wewnętrznych burtach kadłubów między pływakami. Przestrzenne kratownice, oprócz silników, mieszczą zbiorniki paliwa, butle z gazem i skrzynie mieczowe. Górną powierzchnie kratownicy przykrywa sztywny "trotuar" umożliwiajacy komunikacje z dziobem. Między pływakami - od dziobu do rufy rozpięta jest siatka. Aluminiowy maszt ustawiony w wysokich cęgach usztywniają cztery salingi - system "X" - przez które przechodzą wanty topowe. Spod salingu wyprowadzone są wanty kolumnowe, z topu ku rufie - baksztagi. Grot i fok są pełnolistwowe - wstępne naprężenie listew pozwala nadać półsztywnym płatom odpowiedni profil. Wózek grota wybierany jest siłownikiem hydraulicznym. Szoty foka mocowane są do wózka prowadzonego w wygiętej po łuku szynie.

W lewym kadłubie znajdują się: koje dziobowa i podkokpitowa, kącik nawigacyjny, na śródokręciu - trzecia koja, nad nią "kuszetka", dalej przechodnia garderoba z suszarnią na sztormiaki, a tuż za nią na samej rufie kabina sanitarna z prysznicem. Na rufie lewego pływaka - kambuz ze spiżarnią, środkową część kadłuba zajmuje mesa z długim stołem; koje ułożone są podobnie jak w kadłubie prawym. Na rufach w obu kadłubach, na ich wewnętrznych burtach, znajdą się luki awaryjne umożliwiające wydostanie się z wnętrza w razie wywrotki.

Komory wypornościowe w burtach i pod stałymi kojami zapewniają pływalność jednostki nawet w przypadku całkowitego wypełnienia obu kadłubów wodą.